پایان عشق: وقتی سن و سال مهم نیست:
مطالعات نشان میدهد مغز انسان پایانها را نامتناسب در حافظه ذخیره میکند؛ کانمن این را «قانون اوج و پایان» نامید. ما تجربهها را نه بر اساس کل مسیر، که با احساس در اوج و لحظهٔ پایان قضاوت میکنیم. شاید به همین دلیل است که رابطهای طولانی با پایانی تلخ، تمام خاطرات را مسموم میکند. آیا یک پایان بد میتواند کل یک عشق را بیارزش کند؟
راهکار:
از منظر روانشناسی، پایانها اغلب نقاط شروع دوبارهاند. آنچه به نظر «انتها» میرسد، ممکن است فقط پایان یک فصل باشد. مغز ما پس از فروپاشی یک چارچوب قدیمی، پذیرای تغییرات اساسی میشود؛ گویی سکوتِ پایان، صدای آغاز چیزی تازه را بلندتر میکند.