مهربانی زیاد و حس وظیفه؛ مرزگذاری در رابطه:
در روانشناسی اجتماعی، «هنجار عمل متقابل» و «اثر تکرار» باعث می‌شود لطفِ مداوم به‌سرعت به انتظار و سپس به حقِ عرفی تبدیل شود؛ قطع آن هم نه کاهش لطف، بلکه «نقض قرارداد» ادراک می‌شود. همین پارادوکس توضیح می‌دهد چرا مرز روشن از همان ابتدا، مهربانی را پایدارتر نگه می‌دارد.
راهکار:
این متن در واقع تقابل «مهربانی» و «قاعده» را نشان می‌دهد: مهربانی بی‌مرز شبیه اعتبار نامحدود است و کم‌کم به حق عرفی تبدیل می‌شود؛ قطع آن هم نه کاهش لطف، بلکه نقض انتظار دیده می‌شود. در این نگاه، مرز روشن از ابتدا نه ضد مهربانی، بلکه نگه‌دارندهٔ آن است.