دلتنگی شبانه و ولگردی در خیابان:
شبها مغز در شبکهی پیشفرض (DMN) فعالتر میشود؛ همان حالتی که ذهن بیکار میماند و خاطرات منفی و نگرانیها را مرور میکند. به همین دلیل است که خیابان شب تاریکتر و دلتنگی سنگینتر از روز حس میشود. پس «مستی» در این بیت فقط شراب نیست؛ نوعی خاموش کردن همان شبکهی پرحرف ذهن است.
راهکار:
این ولگردی شبانه را میشود جور دیگری دید: ذهن در حال گشتن دنبال یک نقطهی امن است. اگر یک شب مسیرت را آگاهانه عوض کنی، شاید بفهمی دلت واقعاً دنبال چه جای پایی میگردد.