حس نرسیدن

دزیره بودن؛ عاشقانه‌ای که هرگز به تو نمی‌رسد:

در روان‌شناسی، میل به چیزی که قطعاً دست‌نیافتنی است، ترشح دوپامین را نه از رسیدن، بلکه از خودِ انتظار و تعقیب می‌گیرد؛ برای همین عشق یک‌طرفه می‌تواند از عشق متقابل وسواس‌گونه‌تر شود. مغز در نرسیدن، پاداش را بی‌پایان و خیالی می‌سازد و این چرخه معتادکننده است. جالب‌تر این‌که واژهٔ desire در انگلیسی از ریشهٔ لاتین desiderare به معنای «از ستاره جدا افتادن» می‌آید؛ یعنی از ابتدا در زبان، خواستن با فقدان آمیخته بوده است.

راهکار:

می‌شود دزیره بودن را نه فقط یک فقدان، بلکه سوخت خام خلق‌کردن دید؛ جایی که این انرژیِ نرسیده اگر به رابطه نرسد، می‌تواند به هنر، نوشتن یا خودشناسی تبدیل شود.