دلتنگی برای ایران: چرا هیچجا وطن نمیشود؟:
مغز آدمها مکان را فقط با مختصات جغرافیایی ذخیره نمیکند؛ هیپوکامپ بو، نور، صدا و حتی ریتم خیابان را با حافظه هیجانی گره میزند. به همین دلیل «وطن» یک نقشه نیست، یک حس چندحسی است. در روانشناسی محیطی به این پدیده «دلبستگی به مکان» میگویند و پژوهشها نشان داده این پیوند در مهاجران میتواند حتی واکنش به استرس را تنظیم کند.
راهکار:
این جمله در واقع اعلام یک نقشه عاطفی است: ما به مکانها عادت نمیکنیم، به نسخهای از خودمان در آن مکان دلبسته میشویم. برای زنده نگهداشتنش، میشود یک جعبه حسی از صداها، عطرها و نورهای آشنا ساخت؛ مثلاً صدای یک خیابان شلوغ یا عطر نان تازه، همان «ایرانِ درونی» را فوری برمیگرداند.