حس نفرت

متن تلخ از اذان صبح و بوی خون:

بویایی تنها حسی است که به تالاموس نمی‌رود؛ مسیرش مستقیم به آمیگدال و هیپوکامپ است، یعنی یک بو می‌تواند در کسری از ثانیه خاطره و احساس را قفل‌شکنی کند. «بوی خون» در صبح از نظر عصب‌شناسی قوی‌ترین ماشهٔ حافظه را می‌چکاند.

راهکار:

این جمله را می‌توان در دو لایه خواند: لایهٔ حسی (بو به‌عنوان ماشهٔ خاطره) و لایهٔ استعاری (صدایی که به‌جای آرامش، خشونت را تداعی می‌کند). برای عمیق‌تر شدن، به‌جای «متنفرم» از یک تصویر مشخص شروع کن: کدام صبح، کدام خیابان، و چه بویی که یاد چه چیزی را زنده کرد. همین جزئیات است که متن را از شعار به شعر می‌برد.