حتی نبودنت هم برای من باارزش است:
تحقیقات نوروساینس نشان میدهد که غیبت موقت یک عزیز، سیستم دوپامین را بهطور معکوس تحریک میکند و باعث افزایش میل و خاطرهسازی میشود. این «حسرت هوشمند» در واقع مغز را برای ارزشگذاری بیشتر روی رابطه آماده میکند. سوالی که مطرح میشود: آیا نبودن هم میتواند نوعی حضور عمیقتر باشد؟
راهکار:
این حس رو میتونی با نوشتن یک شعر کوتاه یا نامه عاشقانه به شریکت تقویت کنی؛ گاهی واژهها بهتر از سکوت حرف میزنند.