حس منتظر ماندن

از تماشاگر ردیف اول تا بازیگر نقش کوچک:

آیا می‌دانستید پدیده‌ی «تماشاگر خیالی» (Imaginary Audience) در روانشناسی نوجوانی باعث می‌شه آدم فکر کنه همه زیر ذره‌بین هستند؟ اینجا برعکس شدی: تو داری نقش تماشاگر خیالی رو برای زندگی دیگری بازی می‌کنی. جالبه که این نگاه از دور، گاهی بیشتر از هر نقشی، به خودت انرژی می‌ده. سوال: آیا حاضر هستی اگر نقش کوچکی بهت بدن، از جایگاه امن تماشاگری دست بکشی؟

راهکار:

شاید وقتشه از صف تماشاگران بیرون بیای و یه صحنه‌ی کوچیک خودت بسازی. مثلاً یه استوری مستقیم و بی‌پرده از احساس واقعی‌ات بذار تا کارگردان زندگی خودت بشی.