شعر میهنی «فرزند ایران» از اشکان مالکی:
در یک مطالعه عصبشناختی، وقتی افراد خود را «فدایی میهن» مینامیدند، هسته آکومبنس مغزشان (مرکز پاداش) تا ۳ برابر بیشتر از دریافت پول فعال شد. یعنی مغز فداکاری برای گروه را پاداشی عظیمتر از سود شخصی میبیند. مشابه این در سوگند سربازان رومی «دولچه ات دکوروم است» هم دیده میشود. آیا فداکاری یک ترفند تکاملی برای بقای ژنهاست؟
راهکار:
این جمله فقط یک بیت نیست، یک بیعتنامه عصبی است: هر بار تکرارش، مغزتان را در برابر خودخواهی واکسینه میکند. دفعه بعد که از خودگذشتگی دشوار شد، آن را بلند بخوانید تا مدار پاداش مغز فعال شود.