غرق شدن در دریا یا رویا؛ مرز میان واقعیت و خیال:
هنگام خوابدیدن، مغز در فاز REM تقریباً فلج است و اگر اکسیژن خون لحظهای افت کند، مغز آن را به شکل حس غرقشدن یا خفگی در خواب ترجمه میکند. به همین دلیل تجربهی آب در رویا فقط استعاره نیست؛ گاهی یک خطای ادراکی واقعی از بدن است. جالبتر آنکه در روانکاوی، آب اغلب نماد ناخودآگاه است؛ یعنی غرقشدن در رویا میتواند بازتاب ترس از هضمشدن در احساسات سرکوبشده باشد.
راهکار:
این غرق شدن را میشود نه نابودی، بلکه لحظهی محو شدن مرز میان واقعیت و خیال دانست؛ جایی که مغز دیگر تفاوتی میان تهدید بیرونی و ترس درونی نمیگذارد.