حسی که به چشم عاشق میاد

جهانی که فقط در چشمان او پیدا می‌شود:

وقتی به چشم کسی زل می‌زنی، فقط ۲ میلی‌متر از مردمک را می‌بینی، ولی قشر بینایی و آمیگدال تو آن را به کهکشانی از معنا تبدیل می‌کنند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند تماس چشمی طولانی ترشح فنیل‌اتیل‌آمین را کلید می‌زند؛ همان ماده‌ای که شبیه آمفتامین عمل می‌کند و واقعیت را بازنویسی می‌کند. از همین روست که گاهی جهان درون نگاه دیگری، واقعی‌تر از جهان بیرون می‌شود.

راهکار:

این متن را می‌توان از زاویه‌ی فلسفه‌ی «سوبژکتیویته» دید: شاید جهانی که در چشمان او دیدی، طرحی از ناخودآگاه خودت بوده که بر مردمکش فرافکنی کرده‌ای. پس به جای جستجوی آن جهان در بیرون، ببین چه بخشی از وجودت فقط در آینه‌ی نگاه او بازتاب پیدا می‌کند.