حس قاتل حال

قاتل حال با نوای هایده؛ آی ظالمِ خیالم:

مغز هنگام شنیدن موسیقی غمگین، هم‌زمان دوپامین و پرولاکتین ترشح می‌کند؛ پرولاکتین همان هورمونی است که هنگام گریه آرامش فیزیولوژیک ایجاد می‌کند. به همین دلیل صدایی که حالِ ما را «می‌کشد»، از نظر مغز پاداش‌دهنده است؛ حتی اگر اسمش را ظالم بگذاریم.

راهکار:

این متن دارد مکانیزم «پالایش هیجانی» را نشان می‌دهد: صدا یا خیال، غم را از حالت مبهم بیرون می‌کشد و به آن شکل می‌دهد. پس قاتلِ حال، در عمل یک ماساژور عاطفی است؛ درد را قابل لمس و در نتیجه قابل رها شدن می‌کند.