حس کاکتوسی

حس کاکتوسی؛ نیاز به آغوش در تنهایی:

پارادوکس جوجه‌تیغی شوپنهاور دقیقاً همین تناقض است: نزدیکی برای گرم شدن، خار برای فاصله. در روان‌شناسی دلبستگی، الگوی «اجتنابی» کسی است که صمیمیت می‌خواهد اما از آسیب دیدن می‌ترسد؛ پس خار می‌سازد. کاکتوس بودن یعنی محافظ، نه محکومیت به تنهایی. کدام خارت فقط فاصله می‌سازد و کدام واقعاً محافظ است؟

راهکار:

بازخوانی تازه: خارهای کاکتوس برای دور کردن نیستند، برای تنظیم فاصله‌اند؛ او هم می‌تواند هم خار داشته باشد هم بغل بخواهد. این یعنی مرز و نیاز هم‌زمان.