تلاش یک طرفه و حس جایگزین شدن در رابطه:
در مغز، طرد اجتماعی و جایگزین‌شدن عاطفی همان مدار درد فیزیکی را فعال می‌کند؛ قشر کمربندی قدامی و اینسولا. به همین دلیل «مهم‌تر پیدا کردن» فقط یک تصمیم طرف مقابل نیست، یک زخم واقعی است. جالب اینکه مغز تلاش بی‌پاداش را مثل ضرر مالی ثبت می‌کند. چرا اغلب ارزش خود را با انتخاب کسی می‌سنجیم که خودش جایگزین‌پذیر است؟
راهکار:
این حس بیشتر از «کم‌بودن تو» می‌گوید طرف مقابل دنبال آسان‌ترین التیام بوده، نه بهترین آدم. جایگزینی، سند ارزش تو نیست؛ سند عادت‌ها و نیازهای اوست. ارزش تو را کسی که یک‌بار انتخاب کرده و بعد عوض کرده تعیین نمی‌کند.