چرا بعضی حسها تمام نمیشوند؟:
در روانشناسی، «اثر زیگارنیک» نشان میدهد ذهن کارهای ناتمام را بهتر از کارهای تمامشده به یاد میآورد؛ احساسات حلنشده هم مثل پروندههای باز میمانند. آمیگدال خاطرات هیجانی را با جزئیات حسی بالا ذخیره میکند و هر بار محرک مشابه میتواند همان مدار عصبی را دوباره روشن کند. به همین دلیل بعضی حسها حتی بعد از سالها تازه میمانند و فقط آستانهٔ بیانشان تغییر میکند.
راهکار:
این جمله را میتوان از منظر «حافظه هیجانی» دید: مغز احساسات حلنشده را مثل پروندههای باز نگه میدارد و هر محرک مشابه میتواند همان مدار عصبی را دوباره روشن کند. پس کمحرفی دربارهشان لزوماً انکار نیست؛ گاهی یک مکانیزم مراقبت از خود است.