شعری از دلتنگی برای نابترین حس غلط:
جالب است بدانید مغز انسان هنگام دلتنگی برای یک رابطهی تمامشده، همان مدارهای عصبی اعتیاد را فعال میکند. نورونهای شما نه به خاطر «آن شخص»، بلکه به خاطر دوپامین پیشبینینشدهای که زمانی دریافت میکردید، آتش میزنند. در واقع شما به «نبودِ احتمال پاداش» معتاد شدهاید. این همان چیزی است که «نابترین حس غلط» را در ذهن جاودانه میکند. آیا این شکنندگیِ خاطره، ارزش زیستن در حال را ندارد؟
راهکار:
این حس متناقض که «نابترین حس غلط» نامیده شده، ریشه در پدیدهی روانشناختی «نوستالژی انتخابی» دارد: ما معمولاً لحظات خوب یک رابطه را به خاطر میسپاریم و جنبههای منفی آن را کمرنگ میکنیم. شاید بازنویسی شعر از زاویهی «چیزی که از آن رابطه یاد گرفتی» بتواند پردهی جدیدی از این دلتنگی را نشان دهد.