فراموشنشدن؛ انتقامی که نیاز به اقدام ندارد:
اثر زیگارنیک میگوید ذهن انسان کارهای ناتمام را تا ۹۰٪ بیشتر از کارهای کامل به خاطر میسپارد. رابطههایی که بدون پایانبندی قطع میشوند، مثل یک حلقه باز در حافظه میمانند و هر نشانه کوچک دوباره فعالشان میکند. این یعنی فراموشنشدن تو لزوماً عشق نیست؛ یک خطای شناختیِ ناشی از عدم closure است. اگر واقعاً تمام شده بود، شاید فراموش میشد.
راهکار:
فراموشنشدن همیشه عشق نیست؛ ذهن روی چیزهای ناتمام قفل میکند. شاید اگر ماجرا واقعاً تمام شده بود، راحتتر محو میشدی.