حس درونی پوچی

دلتنگی و ذوب کوه یخ درون:

جالب است که در فیزیک، ذوب یخ یک فرآیند «اندوترمیک» است؛ یعنی انرژی گرمایی را از محیط اطراف جذب می‌کند. شاید این تشبیه دقیقاً نشان می‌دهد که دلتنگی چطور آرام آرام گرمای وجود را می‌مکد و فضایی سرد و خیس برجای می‌گذارد. آیا این حسِ خالی شدن، پیش‌درآمد یک جریان تازه است؟

راهکار:

این تشبیه زیبا یک نقطه شروع عالی برای نوشتن است. می‌توانی این تصویر «کوه یخ در حال ذوب» را گسترش دهی و بنویسی که پس از ذوب کامل، چه چیزی از زیر آن آب ظاهر می‌شود؟ یک دشت سبز، صخره‌ای سخت، یا شاید چیزی کاملاً غیرمنتظره؟