گیر کردن بین موندن و رفتن؛ حس بلاتکلیفی عاطفی:
در روانشناسی به این حالت «تعارض اجتنابی-اجتنابی» می‌گویند؛ وقتی مغز بین دو گزینه نامطلوب گیر می‌کند، آمیگدال فعال‌تر و قشر پیش‌پیشانی موقتاً مختل می‌شود. نتیجه فلج تصمیم است: نه می‌توانی بمانی، نه بروی. جالب‌تر اینکه تصمیم نگرفتن خودش یک تصمیم است و انرژی روانی بیشتری از انتخاب‌های بد مصرف می‌کند.
راهکار:
این حالت را می‌شود «منطقه خاکستری روانی» نامید؛ جایی که مغز نه تهدید کامل می‌بیند نه پاداش. جالب اینجاست که همین توقف اجباری گاهی بهترین فرصت برای بازنویسی نقشه است: به‌جای انتخاب بین ماندن و رفتن، گزینه سومی ساخته می‌شود که فقط بعد از پذیرش بلاتکلیفی دیده می‌شود.