حس به انتها رسیدن؛ پایان یا آغازی تازه؟:
مغز ما دچار «توهم پایان تاریخ» میشود: در هر سنی فکر میکنیم نسخه فعلی خودمان، نسخه نهایی است و دیگر تغییر نمیکنیم. اما پژوهشهای روانشناختی نشان میدهد همین احساس قطعیِ «انتها» در گذشته هم بارها در ذهن ما ساخته شده و همیشه اشتباه بوده. به انتها رسیدن یعنی به یک دوراهی ادراکی، نه به پایان جهان.
راهکار:
میتوان این جمله را برعکس خواند: اگر «انتها» یک حس است، نه یک واقعیت، پس همین احساس، پایانِ یک نسخه از شماست، نه پایان قصه. شاید این نقطه، سکوی شروع روایتی تازه باشد که هنوز نامش را نمیدانید.