بدترین حس؛ خواندن چتهای قدیمی و بغض:
نوستالژی یک مدار دوگانه در مغز فعال میکند: هستهٔ اکومبنس و دوپامین حس پاداش میدهند، همزمان قشر سینگولیت قدامی و کورتیزول درد را روشن میکنند. به همین دلیل خواندن چت قدیمی هم کیف میدهد هم بغض میآورد؛ مثل خاراندن زخمی که هم لذت دارد هم خون میاندازد. چرا مغز خاطرهٔ دردناک را دوباره پاداش میدهد؟
راهکار:
بدترین حس این نیست که چتهای قدیمی رو بخونی؛ اینه که بفهمی اون قربونصدقهها برای تو نبودن، برای اون نسخه از تو بودن که دیگه وجود نداره. تلختر اینکه اون پیامها رو از سمت خودت بخونی و ببینی چقدر برای خودِ واقعیت قربونصدقه نرفتی.