حس بد عاشق شدن

حس بد عشق یک طرفه؛ دوست داشتن بدون پاسخ:

مطالعات fMRI نشان می‌دهد عشق رمانتیک همان مدار پاداش دوپامین را فعال می‌کند که اعتیاد؛ به همین دلیل «دوسش دارم، دوسش داره» در مغز مثل تعارض شناختی و حتی درد فیزیکی پردازش می‌شود. فرهادِ ادبیات ما نمونه‌ی تاریخی این یک‌طرفگی است؛ اما او کوه می‌تراشید، نه رابطه. آیا این عشق است یا اعتیاد به امید؟

راهکار:

عشق یک‌طرفه مثل تماشای فیلمی است که فقط تو بلیتت را خریده‌ای؛ طرف مقابل حتی در سالن نیست. این حس بد، نشانه‌ی زنده بودن قلب است، نه ضعف. پرسش جایگزین: به‌جای «چرا من را نمی‌خواهد؟» این عشق چه چیزی از من را بیدار کرده؟