حس باران در عشق

التماس باران عشق: نزار گم بشم و پژمرده:

مغز هنگام عشق، کورتیزول بالایی ترشح می‌کند که حس گم‌شدگی واقعی ایجاد می‌کند؛ درست مانند گیاهی که بدون آب، سلول‌هایش پلاسمولیز می‌شوند. حس باران طلبیدن، استعاره‌ای از نیاز بیوشیمیایی به اکسی‌توسین است. آیا عشق یک نیاز حیاتی‌تر از آب است؟

راهکار:

این شعر تصویری از وابستگی عاطفی عمیق را نشان می‌دهد. در زیست‌شناسی، گیاهان بدون نور (راهنما) پژمرده می‌شوند، اما راه حل، چرخش به سمت خورشید است نه التماس به باغبان. شاید خودت بتوانی خورشید خودت باشی.