روزی میروم بیخبر؛ تأملی بر گذرا بودن:
در فیزیک کوانتوم، اصل «ناظر» مطرح میشود که وجود یک سیستم تا قبل از مشاهده آن، نامشخص است. شاید مرگ، لحظهای است که ناظر درونی خودت دیگر سیستم «وجود تو» را نمیبیند و آن را در حالت نامشخص رها میکند. آیا این بیخبری، نوعی آزادی نهایی از قید مشاهده و قضاوت نیست؟
راهکار:
این حس گذرا و عمیق را میتوان با نوشتن یک نامه به خود در آینده، یا خلق یک اثر هنری کوچک (یک طرح، یک قطعه موسیقی) که این لحظه را ثبت کند، گسترش داد و به یک خلق تبدیل کرد.