حس انتظار عاشقانه

خاطره‌ای که هنوز اتفاق نیفتاده؛ ایستادن میان سایه و نور:

مطالعات عصب‌شناسی نشان می‌دهد مغز هنگام تصور آینده دقیقاً همان شبکه‌های عصبی را فعال می‌کند که برای مرور خاطره استفاده می‌شود؛ هیپوکمپ تکه‌های گذشته را می‌چیند و یک «خاطرهٔ آینده» می‌سازد. پس این جمله توصیف یک مکانیزم واقعی است، نه فقط شاعرانه. آیا ممکن است عاشق کسی شویم چون خاطرات آینده‌اش را از قبل دیده‌ایم؟

راهکار:

این تصویر را برعکس بخوان: شاید تو خودت «خاطره‌ای نشده» برای کسی هستی؛ همان کسی که در نیمه‌روشن زندگی‌اش ایستاده تا بعدها به یادش بیاورد.