دنیا چو علی شاه نجف شاه ندارد؛ زیباترین مدح علوی:
لقب «شاه نجف» در ادبیات عامیانه، بازماندهی پیوند مذهب و سیاست در دورهی صفوی است؛ وقتی نجف بهعنوان مسیر عتبات رشد کرد و شاعران، پادشاهی زمینی را در برابر «شاه مردان» کوچک شمردند. جالب اینکه سکونت دائم نجف اساساً پس از آشکارشدن آرامگاه در قرن دوم هجری شکل گرفت و این شهر از یک گورستان حاشیهای به قطب علمی-زیارتی تبدیل شد.
راهکار:
این متن را میتوان به یک مجموعهی «مدحهای کوتاه علوی» تبدیل کرد: هر روز یک بیت با یک تصویر مینیمال از گنبد طلایی نجف یا تایپوگرافی همان بیت منتشر شود؛ این قالب برای مخاطب امروزی جذابیت بصری و روایی بالایی دارد.