سختی اصلی: حرفهای بودن در انسان بودن:
از نظر زیستشناسی، ما تنها گونهای هستیم که میتواند به طور سیستماتیک علیه غرایز بقای خود عمل کند—مثلاً با فداکاری یا خودکشی. این «آدم بودن» پیچیده، محصول مغزی است که برای همکاری اجتماعی تکامل یافته، اما دائماً توسط مدلهای ذهنی از خود، دیگران و آیندهای که میسازد، عذاب میبیند. آیا این پیچیدگی خود نوعی «حرفه» اجباری نیست؟
راهکار:
برای گسترش این ایده، میتوانید به این فکر کنید که کدام یک از آن «سه حرفه»ی شما بیشترین کمک را به «حرفهای بودن در انسان بودن»تان میکند؟ این میتواند موضوع یک پست جالب دیگر باشد.