وقتی همه حرفات مشقی بوده:
در نظریه بازیها به حرفهای بیهزینه «چت ارزان» میگویند؛ سیگنال فقط وقتی معتبر است که پشتش هزینه یا عمل باشد. مغز قول را شبیه پاداش کوچک پردازش میکند، پس «مشقی» بودن حرفها یک شکست عصبی-اجتماعی است. چطور حرف را از عمل تشخیص میدهید؟
راهکار:
این جمله یک پارادوکس ظریف دارد: اگر حرفها «مشقی» بودهاند، اجرای اصلی کجاست؟ گاهی آدمها پیش از بلوغ عاطفی، دیگری را صحنهٔ تمرین میکنند. سوگِ این کشف معتبر است، چون چیزی را از دست میدهی که هرگز واقعی نبوده. معیار جایگزین: تکرارِ عمل در زمان؛ عمل تمرین ندارد، یا هست یا نیست.