حرفای توخالی

حرفای توخالی؛ وقتی لفاظی جای حقیقت را می‌گیرد:

در روان‌شناسی ارتباط، پرحرفی توخالی اغلب یک رفتار جبرانی است؛ مغز هنگام احساس بی‌قدرتی، با تولید کلمات بی‌ربط سعی می‌کند کنترل روایت را به دست بگیرد. در زبان‌شناسی رایانشی، چنین متنی با معیار «تراکم اطلاعات» سنجیده می‌شود و امتیاز بسیار پایینی می‌گیرد، چون نسبت واژه به معنا تقریباً به صفر می‌رسد.

راهکار:

پشت لفاظی‌های توخالی اغلب ترس از سکوت یا قضاوت شدن پنهان است؛ آدم‌ها گاهی با کلمات خالی، خلأ حضور واقعی و ناامنی در ارتباط را پر می‌کنند.