حرفای قشنگ واسه عشق

وقتی ۲۲۶ میلیون کلمه فارسی هم برای توصیف زیبایی‌ات کم میاره!:

زبان فارسی با احتساب واژگان مصوب فرهنگستان و اصطلاحات علمی، حدود ۲۲۶ میلیون کلمه دارد، اما جالب است بدانید که در زبان‌شناسی پدیده‌ای به نام «شکاف واژگانی» وجود دارد؛ یعنی هیچ زبانی برای توصیف همه مفاهیم کلمات کافی ندارد. مثلاً فارسی برای «بوی باران اول پاییز» یک کلمه خاص ندارد، اما زبان هاوایی برای «نور ماه که روی آب می‌تابد» کلمه «ماهینا» را دارد. محدودیت زبان، شاعرانگی نهفته در نگفتن را به وجود می‌آورد.

راهکار:

برای رهایی از این محدودیت زبانی، می‌توانی با الهام از شعر و تخیل خودت، واژه‌ای مرکب و منحصربه‌فرد بسازی؛ مثلاً «نگاه‌باران» یا «لبخندمهتاب» و آن را فقط برای او به کار ببری. این طور هم از قواعد زبان رد می‌شوی هم عشقت را ثبت می‌کنی.