حرفایی که تاریخ مصرف دارن؛ ردپای بیاعتباری در رابطه:
در زبانشناسی پدیدهای داریم به نام «سیری معنایی»: وقتی یک واژه را زیاد تکرار کنی، معنایش موقتاً تهی میشود. در روانشناسی رابطه هم قولها نیمهعمر هیجانی دارند؛ اعتماد پس از هر بار نقض، با شیب تندتری فرو میریزد. حرفها شاید دروغ نبودند، اما آنزیم شنیداریِ آدم عوض شده است. آیا تا حالا کلمهای را آنقدر تکرار کردهای که مزهاش عوض شود؟
راهکار:
حرفها مثل مواد غذایی تاریخ مصرف دارند چون احساسِ پشتشان فاسدشدنی است؛ آنچه امروز بیروح شنیده میشود، شاید روزی تازه بود. از این زاویه، مشکل از واژهها نیست، از شرایط نگهداری رابطه است.