حرف زدن راجب دیگران

وقتی حرف از خودت باشه، کی گوش میده؟:

در روانشناسی، این پدیده «سوگیری خودمحوری» نام دارد: مغز ما اطلاعات مرتبط با خود را ۴۰-۵۰٪ بهتر از اطلاعات مربوط به دیگران به خاطر می‌آورد. یعنی حرف زدن راجع به دیگران برای مخاطب جذاب‌تر است، چون مغز او کمتر درگیر پردازش و مقایسه با خودش می‌شود. آیا این یک نقص در طراحی ذهن انسان است یا یک ویژگی برای بقا؟

راهکار:

این جمله یک فراخوان هوشمندانه برای خودآگاهی است. شاید بهتر باشد به جای تمرکز بر گوش ندادن دیگران، از خود بپرسیم: «آیا حرف‌های من درباره خودم، به اندازه‌ای جذاب و اصیل هست که دیگران بخواهند بشنوند؟» گاهی تغییر نقطه شروع گفتگو، کل بازی را عوض می‌کند.