قدرت کلمات در روابط و پشیمانی از یک حرف:
مغز انسان واژه‌های منفی را با شدت بیشتری پردازش می‌کند؛ آمیگدال تهدید را سریع‌تر از پاداش می‌شناسد. پژوهش‌ها نشان می‌دهند برای خنثی‌کردن اثر یک جمله آسیب‌زننده، تقریباً پنج تعامل مثبت لازم است. این همان «سوگیری منفی‌گرایی» است؛ یک حرف تلخ مثل میخ در چوب می‌ماند، حتی اگر بیرونش بکشی، جای زخم باقی است.
راهکار:
از منظر روانشناسی ارتباط، آن «یک حرف» اغلب جرقه‌ای روی انبار باروتِ ناگفته‌هاست، نه علتِ تنها. وقتی رابطه شکننده شده باشد، کلمات نقش چاشنی را بازی می‌کنند؛ به همین دلیل است که بعد از جدایی، ذهن مدام همان جمله را مرور می‌کند انگار همان تنها دلیل بوده است.