بعضیها نه سواد حرف زدن دارند، نه شعور خفه شدن:
اثر دانینگ-کروگر نشان میدهد افراد با کمترین صلاحیت در یک موضوع، اعتمادبهنفس کلامی بالاتری دارند؛ چون فراشناخت لازم برای ارزیابی نادانیشان را ندارند. به همین دلیل پرحرفترین آدمها اغلب دقیقاً همانهاییاند که کمترین درک را از موضوع دارند. مغز انسان سکوت را گاهی نوعی «تهدید اجتماعی» پردازش میکند، پس برای بعضیها حرف زدنِ بیوقفه یک واکنش دفاعی است، نه یک انتخاب آگاهانه.
راهکار:
این جمله را میشود از لنز «اثر دانینگ-کروگر» دید: کسانی که کمترین توانایی ارتباطی را دارند، اغلب بیشترین اعتمادبهنفس کاذب را در گفتارشان نشان میدهند؛ چون توانایی تشخیص نادانی خودشان را هم ندارند. به همین دلیل دقیقاً همانهایی که باید سکوت کنند، معمولاً بلندتر از بقیه حرف میزنند.