حرف زدن با تاریکی

متن سیاه: با پادشاه تاریکی حرف نزن:

در روانشناسی تکاملی، تاریکی برای مغز انسان معادل ناشناختگی است؛ چون اجداد ما شب‌ها در معرض شکارچیان بودند. آمیگدال با کاهش نور فعال‌تر می‌شود و کورتیزول ترشح می‌کند. از منظر فیزیک، تاریکی مطلق وجود ندارد؛ هر جسمی با دمای بالاتر از صفر مطلق، فوتون تابش می‌کند، پس حتی در تاریک‌ترین اتاق هم نوری ضعیف از دیوارها ساطع می‌شود. جالب‌تر اینکه چشم انسان پس از ۳۰ دقیقه در تاریکی، حساسیتش به نور را تا ۱۰ هزار برابر افزایش می‌دهد.

راهکار:

این گزاره را می‌توان از زاویه‌ی «سایه» یونگ هم خواند: تاریکی‌ای که از آن سخن می‌گویی، بخش سرکوب‌شده‌ی شخصیت است. ادعای سلطه بر آن، نه یک تهدید، بلکه اعلام آشنایی عمیق با ناخودآگاه است.