حیف وقت برای توضیح به بعضیها:
ذهن انسان دچار سوگیری «نفرین دانایی» است: وقتی چیزی را بلدی، تصور میکنی بقیه هم بلدند. این باعث میشود توضیح دادن شبیه تیراندازی به هدفی نامرئی شود. جالب اینکه در آزمایشهای نوروساینس، وقتی مغز از توضیح منطقی خسته میشود، فعالسازی ناحیه «پیشپیشانی» کاهش مییابد و تصمیم به توقف میگیرد. آیا تا به حال پیش آمده بعد از کلی توضیح، طرف مقابل دقیقاً برعکس عمل کند؟
راهکار:
گاهی فهموندن به دیگران مثل کوبیدن میخ با دسته است. شاید بهتر باشد به جای تکرار، از داستان یا مثال ملموس استفاده کنید؛ تحقیقات میگوید قیاسها ۴۰٪ درک مطلب را بالا میبرند.