وقتی میگم خوبم یعنی حال من به تو ربطی ندارد:
در روانشناسی ارتباط، «خوبم» پس از رنجش، اغلب نوعی عقبنشینی محافظتی است؛ فرد با حذف جزئیات، از آسیبپذیری بیشتر جلوگیری میکند. پژوهشها نشان میدهد آدمها در تعاملات روزمره بهطور متوسط هر ۱۰ دقیقه یک دروغ مصلحتی میگویند و پنهانکردن احساسات منفی، چون ابراز آنها هزینه اجتماعی دارد، رایجترین شکل این دروغهاست. در نظریه «تنظیم هیجان»، این رفتار «سرکوب بیانی» نام دارد و جالب اینجاست که سرکوب، برخلاف تصور، بار شناختی مغز را بالا میبرد و حافظه را ضعیف میکند. یعنی هر بار که میگویید «خوبم» در حالی که نیستید، مغزتان اضافهکار میکند.
راهکار:
این جمله یک سپر دفاعی است؛ «خوبم» اینجا گزارش حال واقعی نیست، بلکه اعلام استقلال عاطفی است. آدمها گاهی با کوتاهترین پاسخ، بلندترین فاصله را میسازند.