حرف زدن از رفتن

شعر جدایی: چشمانی که همراه کلمات گریه می‌کنند:

در عصب‌شناسی، «گریهٔ کلمات» فقط استعاره نیست: پدیدهٔ حس‌آمیزی مفهومی نشان می‌دهد مغز درد عاطفی و واژه‌ها را در یک شبکه پردازش می‌کند. تصویربرداری مغزی نشان داده شنیدن کلمات مربوط به جدایی، نواحی درد فیزیکی مثل اینسولا و کمربندی قدامی را فعال می‌کند؛ پس واژه‌ها می‌توانند اشک را واقعاً روشن کنند.

راهکار:

گاهی زبان دیرتر از چشم‌ها به سوگ می‌رسد؛ انگار واژه‌ها اول در گلو گریه می‌کنند و بعد به چشم می‌رسند. این تصویر را می‌توان به یک صحنهٔ کوچک تبدیل کرد: قلمی که روی کاغذ خیس می‌شود، دقیقاً همان لحظه‌ای که جملهٔ «رفتنت» نوشته می‌شود.