چرا به زبان فارسی میگوییم نه پارسی؟:
یک حقیقت زبانشناختی جالب: در اوستایی و فارسی باستان واژه «پارسَ» (Pārsa) ریشه دارد و بعدها در فارسی میانه «پارسیک» شد. اما عربی چون واج «پ» را ندارد، آن را با نزدیکترین آوا یعنی «ف» جایگزین کرد – همانطور که «پیروز» را «فیروز» و «پیل» را «فیل» کرد. این تغییر نه فقط در نام زبان، بلکه در صدها واژه دیگر هم رخ داد. آیا میدانستید که زرتشتیان ایران هنوز هم به زبان خود «پارسی» میگویند؟
راهکار:
این نکته ریشه در دوران پس از اسلام دارد؛ در فارسی میانه (پهلوی) واژه «پارسیک» به کار میرفت و با ورود عربی، حرف «پ» که در عربی نیست به «ف» تبدیل شد. برای عمیقتر شدن، پژوهش درباره کتاب «تاریخ زبان فارسی» پرویز ناتل خانلری را پیشنهاد میکنم.