جای کلماتی که نگفتم، گریه کردم:
آیا میدانستید گریه کردن تنها رفتاری است که در آن اشکهای عاطفی با هورمونهای استرسزا مانند پرولاکتین ترکیب میشوند و آنها را از بدن دفع میکند؟ تحقیقات نشان داده اشکهای احساسی حاوی پروتئینهایی هستند که مسکن طبیعی بدن را فعال میکنند. جالبتر اینکه مغز ما در لحظه گریه، بخشهایی از سیستم لیمبیک را فعال میکند که با برقراری ارتباط غیرکلامی، همدلی دیگران را برمیانگیزد. پس گریه نه ضعف، بلکه سامانهای پیچیده برای تخلیهٔ روانی است. آیا شما هم گاهی ناگهان بیدلیل گریه میکنید و بعد متوجه میشوید که بدنتان دارد باری را برایتان خالی میکند؟
راهکار:
این متن رو بهعنوان یادآوری در نظر بگیر: گریه هم نوعی زبان است. گاهی اشکها کلماتی را میگویند که دهان از گفتنش عاجز است. شاید بهتر باشد بنشینی و لیستی از همان کلماتی که نگفتی را بنویسی – حتی اگر فقط برای خودت باشد.