اگر همه از غیبتها باخبر بودند، دوست واقعی چند نفر میماند؟:
روانشناسان اجتماعی این پدیده را «شکاف خودِ نمایشی و خودِ واقعی» مینامند؛ اروینگ گافمن میگوید ما در صحنهی اجتماع دائماً در حال اجرای نقش هستیم و پشت صحنه همه چیز فرق دارد. جالبتر اینکه طبق مطالعات، ۶۰٪ مکالمات روزانهی بزرگسالان دربارهٔ کسانی است که غایباند—یعنی جهان ما بر مدار غیبت میچرخد. حالا اگر دیوارها گوش داشتند، چند دوست واقعی برایت باقی میماند؟
راهکار:
پژوهشها نشان میدهد ما در حضور دیگران حدود ۳۰٪ مثبتتر از پشت سرشان حرف میزنیم؛ این شکاف بخشی از دیپلماسی انسانی است. دوستیهای عمیقتر معمولاً آنهایی هستند که این فاصله را به حداقل رساندهاند و پشت سر رفیقشان همان روایت جلوی رو را دارند، بدون آنکه توهم بیعیبی داشته باشند.