چرا احمقها فکر میکنند غم شما از عشق است؟:
آزمایش معروف شاکتر و سینگر (۱۹۶۲) نشان داد انسانها منبع واقعی هیجان خود را نمیدانند و همانقدر که ممکن است آن را «عشق» بنامند، ممکن است «ترس» تصورش کنند. در طب قدیم هم غم را بیماری «مالیخولیا» از غلبهٔ صفرای سیاه میدانستند، نه ربطی به عاشقی. پس حدسِ همیشگیِ احمقها فقط یک خطای پردازشی است: ذهن برای هر دلتنگیِ بینام، آشناترین برچسب را پیدا میکند. تا حالا شده غمت را با عشقی توجیه کنند که هیچ ربطی به آن نداشته؟
راهکار:
میتوان این جمله را معکوس خواند: کسی که اندوهش را با عشق توجیه میکند، شاید نخواهد بپذیرد که سوگ، ناامیدی یا تنهایی هم میتواند دلیل باشد؛ واژهٔ «عشق» راحتترین برچسب برای احساساتِ بینام است.