چرا بعضی جوابها تا عمق وجود آدم را میسوزاند؟:
در روانشناسی به این حالت «بیحسی هیجانی» میگویند: وقتی مغز زیر بار هیجان زیاد قرار میگیرد، قشر پیشپیشانی موقتاً کمکار میشود و کلمات بدون فیلتر همدلی ادا میشوند. برای همین است که بعد از مشاجره، خود گوینده هم گاهی با بهت میپرسد «چرا این را گفتم؟». فاصلهٔ بین نیت و کلام، جایی است که بیشتر رابطهها بیصدا میشکنند.
راهکار:
در اوج تعارض، بعضی آدمها از روی بیحسی هیجانی یا دفاع از خود حرفی میزنند که لزوماً عمق وجودشان نیست؛ دردناک بودنش بیشتر از شکاف عاطفی همان لحظه میآید تا از قصد واقعی.