غم تنهایی و آرزوی خنده برای دیگری:
در روانشناسی، این حالت شبیه «آلترویسم آینده نگر» است: فداکاری خیالی برای خوشبختی دیگری در زمانی که خودت حضور نداری. این نشاندهنده درهمآمیختگی عمیق هویت با دیگری است. آیا این فداکاری خیالی، راهی برای پذیرش جدایی است؟
راهکار:
این نوشته یک پارادوکس احساسی قوی را بیان میکند: آرزوی شادی برای دیگری در غیاب خود. شاید ارزش دارد این احساس را در قالب یک نامه کوتاه به خودِ آیندهات بنویسی و ببینی آیا هنوز همان حس را داری یا نه.