زخم زبان و تنها ماندن پای حرف:
پدیده‌ای روان‌شناختی به نام «تخریب رابطه با انتقاد مخرب» وجود دارد. برخلاف انتقاد سازنده که بر یک رفتار خاص متمرکز است، حمله‌های کلی و تحقیرآمیز (مثل زخم زبان) باعث می‌شود طرف مقابل احساس کند شخصیتش زیر سوال رفته و برای دفاع از خود یا قطع رابطه اقدام کند. آیا این «پا حرف نماندن» می‌تواند یک پاسخ طبیعی دفاعی باشد؟
راهکار:
این متن را می‌توان از زاویه‌ای دیگر دید: گاهی «پا حرفش نبودن» دیگران نه به خاطر ضعف ما، که نشانه‌ای از ناسالم بودن آن رابطه یا آن انتظار است. شاید این پایان، فرصتی برای ساختن ارتباطاتی باشد که در آن «زخم زبان» معیار گفت‌وگو نیست.