ناامیدی در ایران؛ بیتی از فروغ فرخزاد:
این بیت از فروغ فرخزاد، پارادوکس «در ناامیدی بسی امید است» حافظ را وارونه میکند و تصویری از یک مارپیچ نزولی میسازد. روانشناسی میگوید این «ناامیدی آموختهشده» است، حالتی که فرد پس از تجربههای مکرر شکست، باور میکند کنترل اوضاع از دستش خارج است و هر تلاشی بیفایده خواهد بود. آیا این وارونگی شعری، بازتاب شرایط اجتماعی خاصی است؟
راهکار:
این جملهی کوتاه از شاعر معاصر، فروغ فرخزاد، است. شاید خواندن شعر کامل «ای مرز پرگهر» بتواند این حس را در بافت عمیقتری قرار دهد و امید نهفته در پس ناامیدی را نشانتان دهد.