عشق بیقید و شرط: هرچه باداباد، ادامه میدهم به دوست داشتنت:
مطالعات عصبشناختی نشان میدهند که دوپامین در مغز نه با رسیدن به معشوق، که با انتظار و عدم قطعیت ترشح میشود. این تکرارِ «هرچه باداباد» و ادامه دادن به دوست داشتن، عملاً یک حلقهٔ پاداش مقاوم در مغز ایجاد میکند. عشقِ بیقیدوشرط، نوعی مهندسی معکوس سیستم لذت است.
راهکار:
این متن را میتوان از زاویهای دیگر دید: «هرچه باداباد» نه فقط تسلیم در برابر سرنوشت، که اعلام آزادی از نتیجه است. وقتی تصمیم به دوست داشتن میگیری فارغ از پاسخ، در واقع قدرت را از معشوق پس میگیری و عشق را به عملی خودمختار تبدیل میکنی.