هرچی پیش بیاد

هرچی هم بشه، تو انتخاب نهایی منی:

دانشمندان عصب‌شناسی دریافته‌اند که وقتی فردی در شرایط عدم قطعیت، یک انتخاب عاطفی را تکرار می‌کند، مدارهای دوپامینی مغز تقویت می‌شوند و حس تعلق عمیق‌تری شکل می‌گیرد. جمله‌ات دقیقاً همین سازوکار را در قالب عشق بازتاب می‌دهد: ‘هرچی هم بشه’ یعنی عدم قطعیت، و ‘بازم انتخاب منی’ یعنی تثبیت انتخاب. آیا این وفاداری از جنس منطق است یا اعتیاد به همان دوپامین؟

راهکار:

این خط می‌تونه هستهٔ یک شعر کوتاه باشه. پیشنهاد می‌کنم دو بیت بعدی رو با همین حس بنویسی و اون رو به یک غزل یا دوبیتی کامل تبدیل کنی.