حرارت عشق شاملو

نفسی که میکشم تو هستی؛ شعر عاشقانه شاملو:

نفسی که می‌کشید مستقیماً سوخت سلولی شماست: اکسیژن از ریه وارد خون می‌شود، به سلول‌ها می‌رسد و در میتوکندری با گلوکز واکنش می‌دهد و علاوه بر انرژی، گرما تولید می‌کند. در واقع همان نفسی که معشوق می‌دهد، همان خونی که می‌دود، همان حرارتی که از یخ زدن جلوگیری می‌کند، از نظر علمی یک زنجیره واحد است. آیا شعری که شاهرگ حیات را هدف گرفته، می‌تواند یک توضیح علمی هم باشد؟

راهکار:

این تصویر شاعرانه را از نگاه زیست‌شناسی ببینیم: هر سلول بدن ما برای زنده ماندن به اکسیژن و گرما نیاز دارد؛ شاعر این نیاز زیستی را به حضور معشوق گره زده و او را در حکم تنفس سلولی می‌بیند. یعنی عشق نه فقط احساس، که یک واکنش شیمیایی حیاتی است.