اعتماد نکردن به دیگران؛ چرا و چگونه؟:
مغز ما بهصورت پیشفرض برای اعتماد ساخته شده؛ اما آمیگدال بعد از هر خطا یا خیانت، چهرهها و الگوهای مشابه را در دستهٔ تهدید ثبت میکند. به همین دلیل بیاعتمادی نوعی حافظهٔ امنیتی است، نه بدبینی محض. پژوهشها نشان میدهد افرادی که یک بار آسیب جدی دیدهاند، محتاطتر از دیگران نشانههای فریب را پردازش میکنند.
راهکار:
اینجا اعتماد را مثل کلید برق قطع نکردهای؛ داری فیلتر میگذاری. روانشناسان به این حالت «اعتماد محاسبهگر» میگویند: آدمها را نه با ظاهر، بلکه با تکرار رفتارشان در موقعیتهای بیسود ارزیابی کن. قلادهای که دستت گرفته را عوض کن، نه کل مسیر را.